To taka wzruszająca historia!
Kiedy został uratowany ze schroniska jako małe dziecko, szacowano, że ma około pięciu lub sześciu lat. Jego życie było trudne przed przybyciem do schroniska, ale wolontariuszom udało się zdobyć jego zaufanie za pomocą smakołyków i sprytnie zabrali go do weterynarza.
Po terapii jego życie poprawiło się, a stało się jeszcze lepsze, gdy znalazł swoją stałą rodzinę. Rodzina Morrisów mieszkała w przestronnym dwupiętrowym domu. Pies eksplorował każdy zakamarek w poszukiwaniu swojej ukochanej piłki, ale kiedy nadszedł czas na odpoczynek, wolał spać na dole.
W swoim nowym domu otrzymał wygodną osobistą sofę. Za każdym razem, gdy właściciele wchodzili do pokoju, pies biegał po schodach, bez wysiłku pokonując wszelkie przeszkody na swojej drodze, aby otworzyć drzwi i usiąść na swoim łóżku. Chociaż te psy były niezaprzeczalnie urocze, ważne było, aby pamiętać, że były one w rzeczywistości bardzo aktywnymi psami myśliwskimi, a nie tylko szczeniakami. Ich naturalnym instynktem było bycie blisko właściciela i pomaganie mu, a on czuł to samo.
Pomimo tego, że był już szanowanym seniorem, nadal lubił się bawić, choć nie gonił już za piłką. Właściciele rozumieli, że musi to być dla niego wyzwanie, zwłaszcza po drugim uderzeniu. Jego siła, by stanąć na własnych łapach, była poważnie ograniczona.
Weterynarz zapewnił ich, że mogą kontynuować walkę o niego, a on sobie poradzi, ale poradził im, aby dali mu trochę odpocząć, gdy jego ciało się zagoi. Zachęcano ich, by pozwolili mu się zrelaksować. Niemniej jednak, para szeptała do siebie: „On się podniesie”. Podjęli decyzję o przeprowadzce na dół, aby być blisko swojego ukochanego psa. Byli zdeterminowani, by okazywać mu miłość do samego końca.
